Istotą protekcyjnej polityki jest wykorzystywanie przez państwo obszernego wachlarza środków w celu ochrony własnego rynku przed konkurencją zagraniczną oraz stymulowania zagranicznej ekspansji własnego kapitału. Z zasady polityka protekcyjna uprawiana jest przez kraje na niższym poziomie rozwoju, w których rozwój nowych gałęzi gospodarki może być zagrożony konkurencją zagraniczną. Nie jest to jedyny motyw protekcjonizmu. Sięgają do niego także kraje rozwinięte, zmierzające do przyspieszenia rozwoju określonych dziedzin gospodarki narodowej (np. EWG w dziedzinie rolnictwa w celu podniesienia stopnia samowystarczalności wyżywieniowej), posiadające stan ostrej nierównowagi w bilansie płatniczym, dążące do ograniczenia lub stymulowania stosunków ekonomicznych z innymi krajami ze względów polityczno-militarnych itp. Jeżeli polityka wolnego handlu dominowała w okresie kapitalizmu wolnokonkurencyjnego - to protekcjonizm rozwinął się na szeroką skalę w okresie imperializmu. Stosowany jest zarówno przez kraje ekonomicznie nierozwinięte (rozwijające się), jak i wysoko rozwinięte. W tych ostatnich szczególne nasilenie polityki protekcjonistycznej następuje w latach ostrych załamań koniunktury gospodarczej. Dowodzi tego zarówno okres międzywojenny, jak i lata po II wojnie światowej.

Sprawdź promocyjny kredyt dla Ciebie! factoring gadżety reklamowe