Szczególnym przykładem protekcjonizmu jest polityka ekonomii gospodarczej, oznaczająca dążenie do oparcia funkcjonowania .gospodarki narodowej na własnych zasobach ekonomicznych przy ograniczeniu do minimum kontaktów z zagranicą. Normalne warunki ekonomicznego rozwoju nie uzasadniają w żadnym przypadku polityki autarkii gospodarczej. Oznacza ona bowiem rezygnację z korzyści udziału w międzynarodowym podziale pracy. Jest ona natomiast koniecznością w specyficznych warunkach gospodarki wojennej, w której międzynarodowe powiązania gospodarcze zostają zerwane ze względów militarnych. Także i w tym ostatnim przypadku koalicyjny charakter współczesnych przygotowań wojenno-ekonomicznych oraz prowadzenia działań wojennych zakłada ścisłą międzysojuszniczą współpracę ekonomiczną. O polityce autarkii gospodarczej można by mówić więc jako o modelu polityki gospodarczej bloku państw, związanych ze sobą wspólnymi interesami polityczno-militarnymi. Przyjmując politykę wolnohandlową i protekcjonizmu jako dwa podstawowe rodzaje zagranicznej polityki ekonomicznej we współczesnym kapitalizmie, podkreślić trzeba, że w praktyce poszczególnych krajów czyich grup (np. ugrupowań integracyjnych) obydwie te tendencje przeplatają się. Nie ma więc krajów, które stosują tylko politykę wolnohandlową lub tylko protekcyjną. Tendencjom protekcjonistycznym wobec jednego czy grupy krajów towarzyszyć może liberalna polityka gospodarcza wobec innych. Tak np. stopień liberalizacji polityki handlowej EWG wobec krajów kapitalistycznych jest daleko większy niż wobec krajów socjalistycznych.

Konto Lukas Bank ubezpieczenia turystyczne windykacja długów