Skutecznym środkiem ingerencji w dziedzinie stosunków płatniczych z zagranicą w krajach kapitalistycznych są ograniczenia dewizowe (reglamentacja dewizowa). Sprowadzają się one do norm prawnych, które ograniczają swobodę dokonywania transakcji i przekazów zagranicznych przez przedsiębiorstwa i osoby prywatne, nakładają szereg obowiązków w dziedzinie dysponowania wpływami dewizowymi, wprowadzają system zezwoleń w dziedzinie płatności zagranicznych. System ograniczeń dewizowych został rozbudowany po raz pierwszy w historii gospodarki kapitalizmu w czasie I wojny światowej. Zniesiony po zakończeniu wojny, wprowadzony był ponownie na szeroką skalę w czasie wielkiego kryzysu ekonomicznego lat trzydziestych i okresie poprzedzającym II wojnę światową. Utrzymywany przez szereg lat powojennych w różnych krajach, rozluźniony był i ograniczony wraz z liberalizacją międzynarodowych stosunków ekonomicznych. W różnym stopniu i w różnych formach stosowany jest także współcześnie przez te kraje kapitalistyczne, które odczuwały szczególne trudności w równoważeniu bilansu płatniczego. Ograniczenia dewizowe dotyczą obrotu towarowego, usług i kapitałów.

rachunek wzór doradca podatkowy hurtownia biżuterii