Mimo różnic -jakie istnieją między poszczególnymi planami w sprawie terminów i etapów, metod dochodzenia do unii ekonomicznej i walutowej, kolejności przedsięwzięć itp. - występują między nimi elementy wspólne. W szczególności wskazać tu trzeba na następujące założenia: 1) zakończenie wdrażania szeregu przedsięwzięć integracyjnych, które zawarte są w poprzednich, podstawowych projektach i postanowieniach (wspólny rynek kapitałów, zakończenie unifikacji systemów podatkowych itp.); 2) dążenie do osiągnięcia unii walutowej; 3) przekazanie władzom EWG, a tym samym zrzeczenie się przez państwowe organy narodowe, szeregu dalszych kompetencji w dziedzinie polityki gospodarczej; 4) zwiększenie ilości środków budżetowych, pozostających w dyspozycji władz EWG, niezbędnych do finansowania przedsięwzięć w różnych dziedzinach polityki gospodarczej; 5) przekształcenie EWG w wyniku wszystkich dotychczasowych i planowanych przedsięwzięć w jednolite terytorium gospodarcze, które miałoby funkcjonować na wzór obecnych narodowych organizmów gospodarczych. Żadne z dotychczasowych podstawowych założeń unii ekonomicznej nie zostało zrealizowane (plan Wernera przewidywał osiągnięcie etapu unii ekonomicznej w 1980 r.). Stanęły temu na przeszkodzie sprzeczności między państwami EWG, a także dezintegrujący wpływ na więzi między tymi państwami kryzysów ekonomicznych, jakie wystąpiły w latach siedemdziesiątych i na początku osiemdziesiątych.

Najlepszy kredyt na mieszkanie chwilówki Prologis Park