Mechanizm integracyjny
Główne elementy mechanizmu integracyjnego EWG można pogrupować następująco: 1) władze i instytucje o charakterze ponadnarodowym, tworzące infrastrukturę organizacyjną; 2) u-regulowania dotyczące wymiany towarów wewnątrz EWG; 3) uregulowania zewnętrznych stosunków gospodarczych, a więc stosunków z państwami nie wchodzącymi do EWG (państwami "trzecimi"); 4) rozwiązania dotyczące wewnętrznej polityki gospodarczej (polityka rolna, transportowa, walutowa, energetyczna, podatkowa i inne). Omówimy pokrótce przyjęte rozwiązania. W procesie integracji w ramach EWG wykształcony został system instytucji, które stanowią ponadnarodowe kierownicze organa tego ugrupowania. Chodzi tu zarówno o instytucje administracyjne, jak i ekonomiczne, realizujące określone odcinki integracyjnej polityki gospodarczej. Głównym organem kierowniczym EWG, istniejącym od momentu jej powołania, jest Rada Ministrów, której od 1967 r. podlegają także Europejska Wspólnota Węgla i Stali oraz Euratom, jest to więc organ łączny dla tych trzech "wspólnot". W jej skład wchodzą ministrowie, odpowiedzialni w krajach członkowskich za sprawy będące przedmiotem analizy na forum Rady (ministrowie rolnictwa, finansów, transportu i inni w zależności od przedmiotu obrad). Decyzje Rady Ministrów EWG podejmowane są w trybie głosowania, jednak w sprawach "najważniejszych" dla poszczególnych krajów członkowskich zachowują one prawo veta.